Het leven van een backpacker gaat over keuzes maken. ‘Waar zal ik nu naar toe gaan?’, ‘Hoe lang zal ik hier/daar blijven?’, ‘Waar wil ik werken?’, ‘Wat voor baan?’. Deze vrijheid is heel fijn aan het backpacken, maar kan soms ook lastig zijn.

Mijn plannen zijn in de laatste weken gewijzigd.

In mijn vorige verslag vertelde ik jullie dat ik langer in Cairns wilde blijven, maar nu ben ik toch eerder weg gegaan. Na 2,5 maand 7 dagen per week werken was het tijd om naar een andere plek te gaan. Ik ben drie weken terug in Melbourne aangekomen. Ik zal eerst over mijn laatste weken in Cairns vertellen en dan hoe ik mijn eerste tijd in Melbourne heb ervaren J.

De laatste weken in Cairns waren best druk, maar dan in een leuke manier. Mijn plan was (in eerste instantie omdat ik langer zou blijven) te proberen om een duikcursus te doen. Toen ik opzegde bij Globetrotters International (het hostel waar ik heb gewerkt heb ik dan ook gevraagd of ik nog steeds de duikcursus kon doen. Via deze baan heb ik een leuke korting gekregen. Het duiken was echt geweldig! Eerst twee dagen in het zwembad om allerlei belangrijke dingen wat betreft duiken te leren en het te ervaren. Daarna 3 dagen en twee nachten op de boot. Dat was echt super! Ik heb 8 keer gedoken. Na twee duiken viel een tank (mega zwaar) op mijn voet. Maar gelukkig viel deze er maar een klein beetje op en was mijn voet alleen een beetje gezwollen. Het had ook anders af kunnen lopen. Na vier duiken waren we allen gecertificeerd open water duikers :D. gaaaaff! Ik mag nu 18 meter diep duiken. Na deze vier duiken was het tijd voor een nachtduik, super scary. Om 8 uur s avonds in het pikkedonker met zaklampen duiken. Voor elke duik is altijd een briefing en dus ook voor deze duik. De duik instructeurs leek het wel grappig deze briefing erg eng te maken. We kregen dan ook net voordat we het water in gingen te horen dat er allemaal haaien zouden zijn die tegen ons aan zouden zwemmen. Ieeehhh.. na deze briefing zei ik nog ‘waar blijft nu de echte/serieuze briefing?’. Melanie(mijn vaste duikbuddie tijdens de curus) en ik stonden er namelijk ook om bekend om voldoende vragen te stellen voordat we iets gingen doen haha. Je kunt maar beter zeker weten hoe iets moet, voordat je het gaat doen. Zelfs voordat de instructeur de kans had om dingen uit te leggen ;).

Uiteindelijk was de nachtduik ontzettend gaaf en helemaal niet zo eng. We hebben ’s nachts geen één haai gezien (zij zijn meer bang van mensen), maar wel een mega schildpad. Zelfs de duikinstructeur had deze nog niet gezien.
Ook mijn gezellige Duitse vriendin van globetrotters was mee op de Duikcursus. Nadat we gecertificeerd waren zijn wij gezellig samen gaan duiken op de derde dag. Helemaal leuk J. We hebben ook erg leuke onderwaterfoto’s gemaakt!

Na deze duikcursus heb ik nog 5 dagen gewerkt en toen was de laatste week in Cairns aangebroken. Toch wel heel gek zo na 3 maanden. In mijn laatste week heb ik nog iets super geks gedaan, een skydive, of in Nederland zeggen we parachutesprong. Aaaahhh.. haha. Ik had nooit verwacht dat ik dat zou doen, maar toen ik achter de receptie werkte vond ik het altijd super leuk om iedereens skydive film/foto’s te zien. Thuis vind ik het normaal eng om op de galerij van een flat te lopen, dan heb ik best wat hoogtevrees. Dus ik was ook erg nerveus de avond en de ochtend voor de skydive. Uiteindelijk was ik best relaxed in het vliegtuig en ging het zo snel dat ik niet heel erg bang meer was. Geweldiggg!!! Echt een super ervaring.

De laatste avond in Cairns was ook zeer geslaagd. Met de mensen van mijn hostel ben ik in Cairns uitgeweest. De week voordat ik weg ging ben ik veel met Rachel opgetrokken (het meisje dat het werk van me over heeft genomen nu. Rachel is een hele gezellige meid uit Engeland. We hadden dus ook een topavond. Lekker gedanst en aan het einde van de avond in PJ O’briens beland. Een erg gezellige en populaire Ierse pub hier in Australie.

Na 3 uur slaap en een paar wijntjes in mijn lijf werd ik zaterdagochtend 10 december om 06:30 uur opgehaald voor het vliegveld. De laatste weken was ik erg enthousiast geweest om naar Melbourne te gaan en de tijd in Cairns af te sluiten. Maar nu het echt zo ver was vond ik het toch wel even lastig. Het was na drie maanden met alle bekende mensen en plaatsen toch wel erg huiselijk gaan voelen. De eerste twee/drie dagen in Melbourne waren daarom ook wel gek. Het voelde weer als helemaal opnieuw starten. Een nieuwe stad, een nieuw hostel, andere mensen. “Ga ik het allemaal weer zo leuk vinden?”, “Ontmoet ik wel weer leuke mensen?”, “Een leuke baan?”.

Nu ben ik drie weken verder en ik vind het hier echt geweldig! Ik vind Melbourne de leukste Australische stad tot nu toe. Leuke parken, musea en gezellige wijken. Mijn hostel heet de nunnery en het zit in de wijk Fitzroy. Ik vind de nunnery echt een leuk hostel. Het was vroeger ook een huis voor nonnen en het is dus bijna een monumentaal gebouw. Het heeft een gezellige tuin, keuken en huiskamer, wat het erg makkelijk maakt om andere mensen te ontmoeten. De wijk Fitzroy vind ik ook super. Het is een wijk met veel sfeer. Veel jonge mensen wonen hier. Het heeft vintageshops, mooie graffiti, diverse gezellige (en vooral relaxte) barretjes, delicatessen shops en ontzettend veel koffiecafé’s. Nee geen coffeeshops met weed, de drugs in Melbourne is namelijk koffie. Iedereen drinkt hier koffie. Het is haast een verslaving. Ze zijn dan ook altijd op zoek naar Barista’s (een professioneel koffiezetter), met coffeeart etc.

Na twee/drie dagen had ik dus ook in Melbourne mijn draai weer gevonden. De eerste dagen was Petra hier ook (de vriendin van Damaris, waar ik bevriend mee ben sinds Suriname J). Met petra heb ik dus ook wat van de stad verkend en wat van de “melbournse drugs: “koffie” geproefd. Jum jum. Hierna heb ik ook veel andere leuke mensen ontmoet. Franse, Italiaanse, Nederlandse, Ierse en allerlei andere leuke mensen J.

Ik heb mijzelf ook alweer een baan hier in Melbourne bemachtigd. In Cairns had ik in het begin in de Mecca Bah gewerk (Luxe turks/marokkaans restaurant). In Melbourne hebben ze dit restaurant ook in een mooi glazen gebouw net boven het water in de haven. Een prachtig plekje J.

Vanavond (oudejaarsavond) is iedereen aan het werk, dus ook ik. Vanaf het water kan ik dan het vuurwerk zien en we hebben afgesproken onze jurkjes mee te nemen zodat we erna lekker uit kunnen gaan.

Bij deze wil ik jullie dan ook een geweldig 2012 toewensen. Ik geniet hier op en top, dus bij mij komt dat zeker goed.

Liefs en kusjes,

Judith.

Tot in 2012 :D. (Hier is dat al om 14:00 uur Nederlandse tijd)