Het is alweer even geleden dat ik een verslag geschreven heb en in de tussentijd heb ik ook weer veel meegemaakt en gezien.

In mijn vorige verslag vertelde ik jullie dat ik Melbourne zou gaan verlaten. Ik had een erg goede tijd gehad de drie maanden in Melbourne. Leuke mensen om mij heen, heerlijk appartementje in het midden van de stad en genoeg te doen in de stad. Toch was ik er klaar voor om weer lekker te gaan reizen.

De laatste week in Melbourne heb ik goed afgesloten met allerlei etentjes en uitgaan met vrienden J. Na Melbourne ben ik voor een week naar Tasmanië gegaan. Tasmanië is een eiland onderin Australië. Het is een uur en een kwartier vliegen van Melbourne. Ik had voor Tasmanië gekozen, omdat ik had gehoord dat het een prachtige natuur heeft. Een beetje te vergelijken met Nieuw Zeeland. Via Jumptours had ik een 5 daagse ‘Lap around Tassie' backpackertour gehad. De tour was echt geweldig! Met 8 andere backpackers heb ik prachtige meren, stranden, dieren, bergen en bossen gezien. Alle andere backpackers waren ook alleen aan het reizen, dit maakte het dat we snel een groep vormden. Alle 5 de dagen waren gevuld van vroeg in de ochtend tot laat in de avond. Voor iedereen die ooit naar Australië gaat: Don't forget Tassie J!! Het is prachtig.

Na Tasmanië ben ik via Melbourne naar Perth gevlogen. Gedurende deze reis heb ik mijn eerste nacht op het vliegveld gehad. Vreselijk, haha, maar dat alles om geld te besparen voor een goedkopere vlucht. Ik ben tenslotte een backpacker.

Perth is de meest geïsoleerde stad in Australië (en misschien ook wel in de wereld). Perth is in een grote staat, Western Australië, en het is op lange afstand van de andere steden. Toen ik in Perth kwam had ik niet veel geld meer over, vanwege de tour in Tasmanië en de laatste weken in Melbourne. Ik moest daarom snel op zoek naar een nieuwe baan. Van andere backpackers had ik al eerder gehoord over werk in een Countrypub. Er zijn veel countrypubs in Australie die backpackers aannemen. Je krijgt hiermee gratis accommodatie en eten en wekelijks een salaris. Het is een erg goede manier om geld te sparen, omdat je geen geld uit kunt geven. Wat in Melbourne heel gemakkelijk is ;). De tweede dag in Perth ben ik de jobshop in gegaan. De jobshop is een bureau die allerlei banen voor backpackers aanbiedt. Via hen heb ik de baan in het Coorow Hotel gekregen.

Momenteel zit ik in Coorow, een kleine countrytown 3 uur boven Perth. De mensen die hier wonen werken vooral op graanboerderijen of rijden vrachtwagens. Samen met een Iers meisje Sara werk ik in het hotel en de pub van het hotel. Ik ben hier nu alweer 8 weken en we vertrekken deze week alweer.

Ik herinner me nog de eerste dag toen ik hier aankwam. Ik was ontzettend zenuwachtig en toen ik uit de bus stapte voelde het alsof ik in the middle of nowhere was. Coorow heeft drie straten, een roadhouse, het hotel en een klein winkeltje. Ik had allerlei beelden voor me van vreemde countrymensen die je in de films ziet en dacht ‘o nee waar ben ik aan begonnen!'. De dag ervoor had mam ook op tripadvisor gekeken en daar stond in een review dat het hotel niet schoon was.

Uiteindelijk is het allemaal ontzettend meegevallen. Het hotel is wat oud, maar vergeleken bij de hostels waar ik verbleven heb helemaal niet vies. Sara en ik hebben een eigen kamer en delen een balkon. Maandag tot en met vrijdag doen we in de ochtend housekeeping in en om het hotel. In de avonden werken we in de keuken of in de pub. De mensen die hier geregeld in de pub komen zijn allemaal erg vriendelijk. Iedereen is erg geïnteresseerd in alle dingen die ik meegemaakt heb in Australië en hoe het thuis in Nederland is. Er zijn gelukkig geen weirdo's zoals je in de films ziet haha. De mensen zijn juist erg betrouwbaar. Als de mannen hier in de pub komen laten ze gewoon hun portemonnee op de rand van de bar liggen. Sara en ik weten van de meeste klanten wat ze drinken. Zodra we zien dat ze hun bier op hebben gedronken, zorgen we dat ze een nieuwe krijgen en pakken zelf het geld uit hun portemonnee. Er zijn ook veel mensen die gewoon hun pinpas en pincode geven, wanneer ze geld op willen nemen.

Een van de redenen waarom ik in een countrypub wilde werken was dat ik graag meer Australiërs wilde ontmoeten. In het hostel in Cairns en in de stad in Melbourne waren namelijk veel internationale mensen. In Coorow zijn bijna alleen maar Australiërs. Ik leer hier daarom ook wat meer Australisch te spreken.

Echt Australisch:

• - ‘Good on ya mate!' Of ‘On ya mate!'
• - Couple = Twee. Bijvoorbeeld als iemand ‘A couple of beers' besteld. In het begin vroeg ik dan ‘How many?' dan reageerden ze met ‘A couple' haha.
• - No worries at all.
• - Ta (zeggen ze hier in Western Australië ook hel veel).
• - Bloody. Ik weet niet of dit typisch Australië is, maar ik hoor de mannen hier heel vaak ‘bloody' zeggen. Bloody this.. Bloody that.

Ik heb ook gemerkt dat Australiërs hun bier anders drinken dan thuis. Thuis heeft tapbier een laag schuim van ongeveer twee vingers dik. Hier is ‘the head of the beer' ongeveer een halve vinger. ‘Then we have more beer' reageren ze dan.

Sommige vrouwen hier drinken een halfvol glas witte wijn en vullen dat op met water. Dat doet me denken aan de uitdrukking ‘Water bij de wijn doen'. Ik denk eigenlijk niet dat de Nederlandse vrouwen dit graag zullen drinken.

Afgelopen zaterdag hadden Sara en ik onze laatste zaterdagavond. Op zaterdag hebben we altijd een soort afterparty met alle mensen die hier in de pub komen. Het was ontzettend gezellig en ik ga de mensen van hier ook weer missen. Iedereen is zo vriendelijk geweest en ik heb hier een andere kant van Australië gezien.

Aanstaande zondag vlieg ik naar Darwin en reis dan nog voor 2/3 weken in Australië. Het komt nu echt heel dichtbij voordat ik Australië ga verlaten. Ik kan niet wachten tot ik iedereen thuis weer zie! Aan de andere kant ga ik Australië wel missen. Het is een prachtig land en ik leef zo als backpacker bijna een onrealistisch leven.

Ik laat jullie snel over mijn laatste weken in Oz horen en 1,5 maand in Azië.

Ik zie jullie allemaal eind juli :D!

XOX Kisses and Hugs,

Judith.